اشتراک اختلال استرس پس از سانحه در کودکان و نوجوانان

بستن

پیشنهاد شگفت انگیـــــز 8.1% تخفیف

اختلال استرس پس از سانحه در کودکان و نوجوانان

No English Name Available
میانگین امتیاز کاربران : 0 / از 5
  • ارسال با پیک و یا پست
  • قیمت : 34,000تومان37,000تومان
توضیحات کوتاه

اختلال استرس پس از سانحه در کودکان و نوجوانان

ماهيت رو به رشد جوامع كنوني و توسعۀ بسيار سريع زندگي شهرنشيني، انسان‌ها را ناگزير از تجربۀ تنيدگي‌ها و فشارهاي روزمره مي‌كند. افراد معمولاً برای مقابله با بسیاری از اين فشارها آمادگی دارند یا حداقل مجهز به روش‌هايي براي کاستن از تأثيرات آن‌ها هستند؛ اما گاهي اوقات اين تنيدگي‌ها فشارهايي بر انسان تحميل مي‌كنند كه خارج از تحمل اوست و در اين حالت ديگر از آن‌ها نه به‌عنوان عامل تنيدگي‌زا، بلكه تعبير به «رويداد آسيب‌زا[1]» مي‌شود. بلاياي طبيعي (براي مثال زلزله، سيل، طوفان و غيره) آسيب‌هاي بين فردي (براي مثال سوءاستفادۀ جنسي، جسمي و خشونت‌هاي خانوادگي) و آسيب‌هاي غيرمترقبه (براي مثال تصادف و مرگ والدين)، همگي نمونه‌اي از اين رويدادهاي آسيب‌زا هستند كه گاهي اوقات افراد با آن‌ها مواجه مي‌شوند (كناردي[2]، اسپنس[3] و مك‌لئود[4]، 2006). طي هزاران سال ضربه‌هاي روان‌شناختی براي مردم منبع وحشت و ترس بوده‌اند. تجاربي كه فرد را با خطر مرگ واقعي يا قریب‌الوقوع يا تباهي و نابودي مواجه مي‌كنند، وحشت‌آور هستند. زماني كه واكنش استرس افراد به اين رويدادهاي آسيب‌زا، مزمن و ناتوان‌كننده باشد، ديگر آن‌ها يك واكنش طبيعي به وضعيت‌هاي غيرطبيعي نيستند، بلكه تبديل به اختلال استرس پس از سانحه[5] (PTSD) مي‌شوند. آمارها نشان مي‌دهد كه اختلالات مرتبط با ضربه‌هاي روان‌شناختی پس از بيماري‌هاي قلبي- عروقي پرهزینه‌ترین مشكل مرتبط با سلامت در سال‌هاي اخير بوده‌اند (فورد[6]، 2009) و نرخ اختلال استرس پس از سانحه در جمعيت عمومي پس از الكليسم، افسردگي اساسي و هراس اجتماعي بيشترين ميزان است كه اين اختلال را تبديل به چهارمين اختلال شايع روان‌پزشکی در ایالات‌متحدۀ آمريكا مي‌كند (بارلو[7]، 2002).

توضیحات

طی هزاران سال ضربه‌های روان‌شناختی برای مردم منبع وحشت و ترس بوده‌اند. تجاربی که فرد را با خطر مرگ واقعی یا قریب‌الوقوع یا تباهی و نابودی مواجه می‌کنند، وحشت‌آور هستند. زمانی که واکنش استرس افراد به این رویدادهای آسیب‌زا، مزمن و ناتوان‌کننده باشد، دیگر آن‌ها یک واکنش طبیعی به وضعیت‌های غیرطبیعی نیستند، بلکه تبدیل به اختلال استرس پس از سانحه[۵] (PTSD) می‌شوند. آمارها نشان می‌دهد که اختلالات مرتبط با ضربه‌های روان‌شناختی پس از بیماری‌های قلبی- عروقی پرهزینه‌ترین مشکل مرتبط با سلامت در سال‌های اخیر بوده‌اند (فورد[۶]، ۲۰۰۹) و نرخ اختلال استرس پس از سانحه در جمعیت عمومی پس از الکلیسم، افسردگی اساسی و هراس اجتماعی بیشترین میزان است که این اختلال را تبدیل به چهارمین اختلال شایع روان‌پزشکی در ایالات‌متحدۀ آمریکا می‌کند (بارلو[۷]، ۲۰۰۲).

تشخیص اختلال استرس پس از سانحه در کودکان و نوجوانان

تشخیص اختلال استرس پس از سانحه ابتدا تنها در مورد بزرگسالان مطرح شد و تا اواخر دهۀ ۱۹۸۰ فرض بر این بود که پاسخ‌های روان‌شناختی کودکان و نوجوانان به ضربه‌های آسیب‌زا زودگذر هستند؛ اما در حال حاضر محققان پذیرفته‌اند که طیف گسترده‌ای از ضربه‌های روان‌شناختی، تأثیرات مخربی بر کودکان و نوجوانان دارند و آن‌ها نیز همانند بزرگسالان ممکن است به دنبال رویدادهای آسیب‌زا دچار اختلال استرس پس از سانحه شوند (دیرگروو[۸] و یول[۹]، ۲۰۰۶).

اختلال استرس پس از سانحه نخستین بار در سال ۱۹۸۰ و در سومین راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی[۱۰](DSM-III) به‌عنوان طبقه‌ای تشخیصی از اختلالات اضطرابی که تنها در بزرگسالان رخ می‌دهد، مطرح شد و در DSM-III-R تشخیص این اختلال در کودکان و نوجوانان نیز مورد پذیرش قرار گرفت (دیویس[۱۱] و سیگل[۱۲]، ۲۰۰۰). این اختلال تنها اختلال اضطرابی است که در ملاک‌های تشخیصی آن فقط یک متغیر سبب‌شناسی وجود دارد؛ به‌عبارت‌دیگر، این اختلال به‌عنوان پاسخ فرد به یک رویداد کاملاً مشخص تعریف می‌شود (کلارک[۱۳] و بک، ۲۰۱۰). پنجمین ویراست از راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی DSM-5))، چگونگی تظاهر علائم این اختلال را در کودکان و نوجوانان با جزئیات بیشتری توضیح می‌دهد (جدول ۱- ۱). بر این اساس، اختلال استرس پس از سانحه به‌عنوان دسته‌ای از علائم تعریف می‌شود که در پی تجربه، مشاهده یا مواجهه با مرگ واقعی یا تهدید به مرگ، آسیب جدی یا خشونت جنسی ظاهر می‌شوند و چهار گروه از علائم اصلی آن، شامل تجربۀ مجدد حادثه به‌صورت آزاردهنده و مزاحم[۱۴]، رفتارهای اجتنابی[۱۵]، تغییرات منفی در شناخت‌ها و خلق و علائم مستمر برانگیختگی بیش‌ازحد[۱۶] است. طول مدت اختلال بیش از یک ماه است و این علائم منجر به تخریب قابل‌ملاحظه در عملکرد شغلی، اجتماعی یا سایر حوزه‌های مهم کارکرد فرد می‌شوند (انجمن روان‌پزشکی آمریکا[۱۷]، ۲۰۱۳).

 

جدول ۱- ۱: ملاک‌های تشخیصی DSM-5 برای اختلال استرس پس از سانحه

توجه: ملاک‌های ذیل برای بزرگسالان، نوجوانان و کودکان بالاتر از شش سال قابل استفاده می‌باشند.

الف) مواجهه با مرگ واقعی یا تهدید به مرگ، آسیب جدی یا خشونت جنسی که با یکی (یا بیشتر) از موارد ذیل مشخص می‌شود:

۱.     تجربۀ مستقیم رویداد آسیب‌زا

۲.     مشاهدۀ رویداد آسیب‌زا در زمانی که برای دیگران اتفاق می‌اُفتد.

۳.     وقوع رویداد آسیب‌زا برای یکی از اعضای خانواده یا دوستان صمیمی (در مورد مرگ واقعی یا تهدید به مرگِ یکی از اعضای خانواده یا دوستان، این رویداد آسیب‌زا باید خشونت‌بار یا غیرمترقبه باشد).

۴.     مواجهۀ مکرر یا شدید با جزئیات آزاردهندۀ مرتبط با رویداد آسیب‌زا (برای مثال، اولین افرادی که درصحنه‌های حادثه بقایای انسانی را جمع‌آوری می‌کنند [مانند پلیس یا آتش‌نشان‌ها] یا افسران پلیسی که به‌طور مکرر با جزئیات مرتبط با سوءاستفاده از کودکان مواجه می‌شوند).

توجه: ملاک ۴- الف به‌مواجهه از طریق رسانه‌های الکترونیکی، تلویزیون، فیلم یا تصاویر اشاره ندارد، مگر آنکه این مواجهه با شغل فرد در ارتباط باشد.

ب) وجود یکی (یا بیشتر) از علائم تجربۀ مجددِ مرتبط با رویداد آسیب‌زا که پس از وقوع این رویداد آغاز می‌شود:

۱.     خاطرات مزاحمِ ناراحت‌کننده، غیرارادی و تکراری از رویداد آسیب‌زا

توجه: کودکان بالاتر از شش سال ممکن است در بازی‌های تکراریشان، موضوعات یا جنبه‌هایی از رویداد آسیب‌زا را ابراز کنند.

۲.     رؤیاهای ناراحت‌کننده و مکرر که در آن‌ها محتوا یا تأثیر این رؤیاها با رویداد آسیب‌زا مرتبط است.

توجه: این رؤیاهای ترسناک در کودکان ممکن است فاقد یک محتوای قابل‌شناسایی باشند.

۳.     واکنش‌های تجزیه‌ای (مانند فلش بک‌ها) که در آن‌ها فرد به‌گونه‌ای احساس یا عمل می‌کند که انگار کل رویداد آسیب‌زا مجدداً در حال وقوع است (این واکنش‌ها می‌توانند بر روی یک پیوستار رخ دهند که در شدیدترین حالت، فرد فاقد هشیاری نسبت به محیط اطرافش است).

توجه: تجربۀ مجدد رویداد آسیب‌زا در کودکان ممکن است در بازی‌های آن‌ها نمایان شود.

۴.     ناراحتی روان‌شناختی شدید یا طولانی‌مدت در مواجهه با نشانه‌های درونی یا بیرونی که مشابه یکی از جنبه‌های رویداد آسیب‌زا هستند.

۵.     واکنش‌های روان‌شناختی مشخص به نشانه‌های درونی یا بیرونی که مشابه یکی از جنبه‌های رویداد آسیب‌زا هستند.

ج) اجتناب دائمی از محرک‌های مرتبط با رویداد آسیب‌زا که پس از وقوع حادثه آغازشده و با یکی (یا هر دو مورد) از موارد ذیل مشخص می‌شود:

۱.     اجتناب یا تلاش برای اجتناب از خاطرات، افکار یا احساسات ناراحت‌کنندۀ مرتبط با رویداد آسیب‌زا

۲.     اجتناب یا تلاش برای اجتناب از یادیارهای بیرونی (برای مثال افراد، مکان‌ها، گفتگوها، فعالیت‌ها، اشیاء یا موقعیت‌ها) که منجر به فراخوانی خاطرات، افکار یا احساسات ناراحت‌کنندۀ مرتبط با رویداد آسیب‌زا می‌شوند.

د) تغییرات منفی در شناخت‌ها و خلق مرتبط با رویداد آسیب‌زا که پس از وقوع حادثه شروع‌شده یا بدتر می‌شود و با دو مورد (یا بیشتر) از موارد ذیل مشخص می‌شود:

۱.     ناتوانی در به یادآوردن بخش مهمی از رویداد آسیب‌زا (این مشکل به علت یادزدودگی تجزیه‌ای ایجاد می‌شود و ناشی از عواملی نظیر ضربه به سر یا مصرف الکل و مواد نیست).

۲.     انتظارات یا باورهای منفی پایدار و اغراق‌آمیز دربارۀ خود، دیگران یا جهان (برای مثال، «من انسان بدی هستم»؛ «به هیجکس نمی‌توان اعتماد کرد»؛ «دنیا جای بسیار خطرناکی است»؛).

۳.     شناخت‌های تحریف‌شده و پایدار دربارۀ علت یا پیامدهای رویداد آسیب‌زا که به‌واسطۀ آن‌ها فرد خودش یا دیگران را سرزنش می‌کند.

۴.     حالت هیجانی منفی و پایدار (برای مثال ترس، وحشت، خشم، احساس گناه یا شرم)

۵.     کاهش علاقۀ شدید به شرکت در فعالیت‌های مهم

۶.     احساس کناره‌گیری یا بیگانگی از دیگران

۷.     ناتوانی پایدار در تجربه کردن هیجان‌های مثبت (برای مثال ناتوانی در تجربۀ شادی، رضایت یا احساسات عاشقانه)

ه) تغییرات مشخص در برانگیختگی و واکنش‌پذیری مرتبط با رویداد آسیب‌زا که پس از وقوع حادثه شروع‌شده یا بدتر می‌شود و با دو مورد (یا بیشتر) از موارد ذیل مشخص می‌شود:

۱.     رفتارهای تحریک‌پذیر و طغیان خشم (با تحریک بسیار کم یا بدون هیچ‌گونه تحریکی) که عموماً به‌صورت پرخاشگری کلامی یا فیزیکی نسبت به افراد یا اشیاء ابراز می‌شوند.

۲.     بی‌پروایی یا رفتارهای خود تخریبی

۳.     گوش‌به‌زنگی مفرط

۴.     واکنش‌های شدید از جا پریدن

۵.     مشکلات تمرکز

۶.     اختلالات خواب (برای مثال مشکل در به خواب رفتن و تداوم خواب یا خواب بی‌قرار)

و) طول مدت علائم (یعنی ملاک‌های ب، ج،‌ د، ه) بیش از یک ماه است.

ز) این علائم منجر به ناراحتی بالینی شدید یا تخریب عملکرد اجتماعی، شغلی یا سایر زمینه‌های مهم کارکرد فرد می‌شوند.

ح) این علائم ناشی از تأثیر فیزیولوژیک یک ماده (برای مثال مصرف دارو یا الکل) یا سایر وضعیت‌های پزشکی نیستند.

مطالعات نشان می‌دهد که کودکان و نوجوانان نیز در مواجهه با رویدادهای آسیب‌زا، علائم اصلی اختلال (یعنی تجربۀ مجدد، اجتناب، تغییرات منفی در شناخت‌ها و خلق و برانگیختگی بیش‌ازحد) را نشان می‌دهند، اما تظاهر این علائم در سنین مختلف تا اندازه‌ای متفاوت است. اکثر بچه‌ها افکار تکراری و مزاحمی دارند که در تمام اوقات روز و به‌ویژه هنگام به خواب رفتن وارد ذهنشان می‌شوند و در مواردی نیز این تصاویر و افکار مزاحم به‌وسیلۀ یادیارهای محیطی[۱۸] راه‌اندازی می‌شوند. کابوس‌های شبانه و رؤیاهای ترسناک در طول روز نیز پدیده‌هایی رایج هستند و اکثر بچه‌ها آن را تجربه می‌کنند. بسیاری از کودکان و نوجوانان ترس‌هایی در ارتباط با جنبه‌های خاصی از رویداد آسیب‌زا دارند و از محرک‌ها و یادیارهای مرتبط با آن رویداد اجتناب می‌کنند. گاهی اوقات کودکان و نوجوانان برای صحبت کردن دربارۀ تجاربشان احساس فشار می‌کنند، اما چون فکر کردن یا صحبت دربارۀ رویداد آسیب‌زا برای آن‌ها بسیار ناراحت‌کننده است، معمولاً از این کار اجتناب می‌کنند. بچه‌های مبتلابه اختلال استرس پس از سانحه حساسیت بیش‌ازحدی نسبت به خطرات محیطی دارند و مشکلات خواب در آن‌ها بسیار رایج است که به‌صورت مشکل در به خواب رفتن یا بیدار شدن‌های مکرر در طول شب نمود پیدا می‌کند. بسیاری از بچه‌ها نسبت به قبل تحریک‌پذیرتر می‌شوند و مشکلاتی را در تمرکز و توجه، به‌ویژه در انجام تکالیف مدرسه گزارش می‌کنند. علاوه بر این، کودکان و نوجوانان تغییراتی شناختی نیز تجربه می‌کنند؛ این تغییرات شناختی ممکن است در قالب افکار خود آیند منفی[۱۹] (NATs) باشد که در آن بچه‌ها احساس می‌کنند دنیا جای بسیار خطرناکی است یا زندگی آن‌ها بسیار ناپایدار و شکننده خواهد بود (یول، اسمیت[۲۰] و پرین[۲۱]، ۲۰۰۵).

علاوه بر موارد فوق، نوجوانان نیز در پاسخ به رویدادهای آسیب‌زا مشکلات خاصی را تجربه می‌کنند؛ به شکلی که اولویت‌های زندگی آن‌ها در پاسخ به رویداد آسیب‌زا تغییر کرده و به دلیل مشکلات هویتی که تجربه می‌کنند، برنامۀ آن‌ها برای آینده دچار ابهام می‌شود (برای مثال احساس می‌کنند که آیندۀ آن‌ها کوتاه است یا انتظاراتشان برای ازدواج کردن، یافتن یک شغل مناسب و طی کردن مسیر عادی زندگی با مشکل مواجه خواهد شد). بسیاری از نوجوانان نیز احساس گناه کرده یا خودشان را به خاطر مرگ یا آسیب دیدن دیگران سرزنش می‌کنند. علاوه بر این، نوجوانان مبتلا به اختلال استرس پس از سانحۀ مزمن ممکن است طیف گسترده‌ای از مشکلات دیگر نظیر افسردگی، اضطراب، رفتارهای نافرمانی، واکنش‌های سوگ[۲۲]، افکار خودکشی، مسخ واقعیت[۲۳]، مسخ شخصیت[۲۴] و سوءمصرف مواد را نیز تجربه کنند (کوک‌کاتن[۲۵]، ۲۰۰۴).

نقد و بررسی‌ها

هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.

اولین کسی باشید که دیدگاهی می نویسد “اختلال استرس پس از سانحه در کودکان و نوجوانان”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

امتیازات کاربران

میانگین امتیازات کاربران به ویژگی های محصول
0 امتیاز 5 ستاره
0 امتیاز 4 ستاره
0 امتیاز 3 ستاره
0 امتیاز 2 ستاره
0 امتیاز 1 ستاره

پرسش و پاسخ

برای ارسال پرسش یا پاسخ باید در سایت وارد شوید. ورود به حساب کاربری
لطفا متن پرسش/پاسخ خود را وارد کنید

اطلاعات فروشنده

  • فروشنده: 1001packi
  • هنوز امتیازی دریافت نکرده است.