اشتراک مبانی آسیب‌پذیری خشکسالی

بستن

مبانی آسیب‌پذیری خشکسالی

No English Name Available
میانگین امتیاز کاربران : 0 / از 5
  • ارسال با پیک و یا پست
  • قیمت : 39,000تومان
توضیحات کوتاه

مبانی آسیب‌پذیری خشکسالی

طي هزاران سال، اقليم زمين با تغييرات تدریجی روبرو بوده است. انسان هاي اوليه پيشرفت كردند و با استفاده از گياهان و حيوانات به زندگي ادامه دادند. دامنه اثر فعاليت هاي بشر اندكي بيش از تاثيرات محلي بود. به مرور تغييرات طبيعي در اقليم زمين ايجاد شد، اما اين تغييرات تدريجي بود و طي ده ها هزار تا ميليون ها سال به وقوع پيوست. 200 سال قبل تغييرات ناگهاني آغاز شد. پزشكي نوين و پيشرفت فناوري سبب انفجار جمعيت گرديد. در همان زمان، سوخت هاي فسيلي ابتدا زغال سنگ و سپس نفت و گاز به عنوان منبع انرژي برگزيده، به علت صنعتي شدن و مصرف بيشتر سوخت هاي فسيلي، شناخته شدند. احتراق سوخت های فسیلی طي 150 سال گذشته سطح دي اكسيدكربن را در جو افزايش داد. اگر وابستگي ما به سوخت هاي فسيلي ادامه يابد، سطح دي اكسيدكربن جو طي چند دهه نسبت به مقدار آن پيش از دوره صنعتي، دو برابر خواهد شد و شايد تا پايان اين قرن نيز سه برابر شود. در نتيجه، با بهترين برآورد، سياره ما تا سطحي كه هرگز بشر آن را تجربه نكرده است، به سرعت گرم خواهد شد. اين مسئله پيامدهايي را به دنبال خواهد داشت(هاردی، 1387). لذا می توان گفت تغییرات اقلیمی به عنوان یکی از مخاطرات محیطی جدی، همواره بر ابعاد متنوعی از زندگی جوامع دنیا اثرگذار بوده است. بسیاری از اثرات تغییرات محیطی با حجم بی سابقه ای در تاریخ بشر رخ می دهد و تاب آوری و توانایی سازگاری جوامع جهان را به چالش می کشد. این تغییرات تا حد زیادی می تواند به تخریب ناشی از بهره برداری از منابع محیطی(2002Coleman و Williams، ) و تغییر سیستم آب و هوایی ناشی از انتشار مقادیر غیرطبیعی گازهای گلخانه ای به جو زمین نسبت داده شود(IPCC,2014,2007). تمرکز بر تغییرات آب و هوایی جهان و نسبت دادن آن به پیامدهای زیست محیطی و اقتصادی- اجتماعی بیش از دهه ی گذشته و به ویژه درطول چند سال اخیر، منجر به رشد روز افزون پژوهش ها و افزایش نگرانی در خصوص اثرات تغییرات اقلیمی بر جوامع انسانی شده است(Van Aalst, et al.,2008). اهمیت و ضرورت بررسی، مدیریت و رصد پدیده ی مخرب تغییرات اقلیمی در سطح جهان و در گذار زمان کشورهای مختلف را برآن داشت تا هیأت بین دولتی تغییر اقلیم[1] را در سال 1988 بوسیله دو سازمان وابسته به سازمان ملل یعنی سازمان جهانی هواشناسی[2] و برنامه محیط زیست سازمان ملل[3] تاسیس نمایند. اعضاء این هیأت از تمامی کشورهای عضو این دو سازمان هستند. وظیفه اصلی هیأت بین دولتی تغییر اقلیم ، تهیه گزارش های تغییر اقلیم به منظور حمایت علمی از کنوانسیون تغییر آب و هوای سازمان ملل[4] که اصلی ترین معاهده تغییر آب و هوای بین المللی در جهان می باشد، است. این گزارش ها شامل سه بخش است. گزارش اول در زمینه اطلاعات علمی، تکنیکی و اقتصادی-اجتماعی مربوط به فهم مبانی علمی تغییرات اقلیمی وابسته به فعالیت های انسانی، گزارش دوم در زمینه اثرات تغییر اقلیم بر سیستم های مختلف طبیعی و انسانی و ارائه راهکارهای سازگاری با آن و گزارش سوم در زمینه راهکارهای کاهش گازهای گلخانه ای می باشد.   لازم به ذکر است که هیأت بین دولتی تغییر اقلیم اقدام به انجام پژوهش در زمینه تغییر اقلیم نمی کند. همچنین این هیأت فعالیت خاصی را در زمینه نظارت اقلیم و یا پدیده های مربوط به آن انجام نمی دهد. بلکه گزارش های این هیأت بر اساس یافته های منابع معتبر علمی تهیه می شود. گزارش های هیأت بین دولتی تغییر اقلیم شامل بخشی تحت عنوان " خلاصه برای تصمیم گیرندگان [5] است که تمام محتوی این گزارش ها توسط نمایندگان کشورهای عضو که بیش از 120 کشوراند مورد بررسی و تأیید قرار می گیرد. تا کنون هیأت بین دولتی تغییر اقلیم پنج گزارش ارزیابی جامع را در زمینه آخرین یافته های بشر در مورد تغییرات آب و هوایی منتشر کرده است. همچنین این هیأت گزارش های ویژه ای را نیز در زمینه ی موضوعات خاص ارائه داده است. هیأت بین دولتی تغییر اقلیم اولین گزارش خود[6] را در سال 1990 و گزارش تکمیلی آن را در سال 1992 ارائه داد. در سال 1995 گزارش دوم[7] و در سال 2001 گزارش سوم[8] منتشر شد. همچنین گزارش چهارم هیأت بین دولتی تغییر اقلیم[9] در سال 2007 منتشر شده و گزارش پنجم[10] نیز در اواخر سال 2014 منتشر شد. هر گزارش شامل سه جلد که نتایج گروه های کاری اول، دوم و سوم است، می باشد. مروری بر حجم فعالیت ها و نتایج گزارش های هیأت بین دولتی تغییر اقلیم حاکی از عزم بین المللی به منظور مدیریت مخاطرات و کاهش اثرات و سازگاری با آن است، چرا که خطرات نامشخص و مبهم تغییرات اقلیمی می توانند بر منابع معیشتی جوامع انسانی به ویژه در کشورهای در حال توسعه اثرات نامطلوبی به همراه داشته باشد. امروزه در جوامع آسیب پذیر و حساس به تنش های خارجی، خطرات تغییرات اقلیمی می تواند شرایط اقتصادی و اجتماعی را که این جوامع با آن مواجه اند را تشدید نماید (Adgerو همکاران، 2003). لذا درک مفهوم مخاطرات محیطی و تغییرات اقلیمی جهت برنامه ریزی مؤثر و کارآمد در این حوزه، اهمیت و ضرورت خاصی دارد(سليماني و افراخته، 1392). در این میان یک سوم از جمیعت دنیا در مناطق دارای کمبود آب زندگی می کنند و 1/1 بیلیون نفر به آب آشامیدنی بهداشتی دسترسی ندارند. در سطح جهان، خشکسالی با 5/7 درصد دومین مخاطره طبیعی جغرافیایی گسترده بعد از سیلاب ها با 11 درصد به شمار می رود. درصد نواحی تحت الشعاع خطر خشکسالی از دهه ی 1970 تا اوایل سال 2000 دو برابر شده است(Nagarajan, 2009). که فراوانی و شدت های متنوع آن در ایران نیز تجربه شده است(Agrawala et al.,2001). از طرفی با توجه به رشد جمعیت و توسعه بخش های کشاورزی، صنعت و انرژی، به صورت روز افزونی تقاضا برای آب، افزایش یافته و حتی بحث امنیت آبی در بیشتر کشورهای جهان مطرح شده است که عواملی نظیر تغییر اقلیم و آلودگی آب های موجود، امنیت آبی را تشدید نموده اند (Mishra, 2010 و Singh)، لذا در ادامه به تبیین مفهوم تغییرات اقلیمی و پیامدهای آن، تعاریف، انواع، شاخص ها و اثرات خشکسالی پرداخته می شود و در نهایت وضعیت و چالش های خشکسالی در کشور تشریح می گردد. [1] Intergovernmental Panel on Climate Change, IPCC [2] World Meteorological Organization, WMO [3] United Nation Environment Program, UNEP [4] United Nation Framework Convention on Climate Change, UNFCCC [5] Summary for policymakers [6] First Assessment Report, FAR [7] Second Assessment Report, SAR [8] Third Assessment Report, TAR [9] Fourth Assessment Report, AR4 [10] Fifth Assessment Report, AR5

توضیحات

تغییرات اقلیمی

تغییر اقلیم مسئله ای جدی است و همه را تحت تأثیر قرار خواهد داد و یا هم اکنون تحت تأثیر قرار داده است. غیر از تغییرات اقلیمی، مسائل مهم دیگری نیز در دنیا وجود دارند مانند فقر، نابرابری، جنگ و ستم و نیز دست و پا زدن های روزمره برای امرار معاش که افراد زیادی درگیر آن هستند. نکته حائز اهمیت این است که راه حل هایی که برای تغییر اقلیم ارائه می شوند این مشکلات را بدتر نکنند. در واقع باید سخت تلاش کنیم تا راههایی برای حل مشکل تغییرات اقلیمی پیدا کنیم که به از بین بردن این مشکلات نیز کمک کند. راه حل تغییرات اقلیم باید تا جای ممکن عادلانه باشد، یعنی کسانی که بیشترین مسئولیت را در ایجاد این مشکل دارند باید بیشترین وقت، انرژی و پول را برای حل این مشکل هزینه کنند و کسانی که بیشترین آسیب را از تغییرات اقلیم می بینند باید رای بیشتری در چگونگی حل این مشکل داشته باشند، این رویکرد در واقع چیزی جز رعایت انصاف نیست.

تغییرات اقلیم فقط یک مسئله تکنیکی مربوط به رها شدن مقدار نامناسبی از گازهای خاصی در هوا رها نیست. این مسئله با سیاست، سبک زندگی، اقتصاد، ساختارهای قدرت، فرهنگ و اعتقادات بشر در هم تنیده است. به همین دلیل است که حل این مشکل چنین دشوار شده و این مسئله در عین حال خطرناک، ناامید کننده، غریب و غم انگیز بوده و به همه افراد جهان مربوط می شود.

 

تغییرات آب‌وهوایی و یا تغییر اقلیم، هر تغییر مشخص در الگوهای مورد انتظار در وضعیت میانگین آب و هوایی است که در دراز مدت در یک منطقه خاص یا برای کل اقلیم جهانی، رخ دهد. تغییر اقلیم نشان دهنده‌ی تغییرات غیر عادی در اقلیم درون اتمسفر زمین و پی آمدهای ناشی از آن در قسمت‌های مختلف کره‌ی زمین می‌باشد. در واقع تغییر اقلیم عبارت است از تغییرات رفتار آب و هوایی، یک منطقه نسبت به رفتاری که در طول یک افق زمانی بلند مدت از اطلاعات مشاهده شده یا ثبت شده در آن منطقـه مـورد انتظـار اسـت (کـارآموز و عراقـی نـژاد، ۱۳۸۴). به بیان دیگر، تغییر اقلیم، تغییر معنی دار آماری در متوسط وضع اقلیم اسـت کـه بـرای یـک دوره طولانی (دهه ها یا طولانی تر) ادامه می یابد، این تغییر می تواند در متوسط دما، بارنـدگی و پارامترهـای مشـابه باشد. در تغییر اقلیم، اقلیم می تواند گرم تر و یا سردتر شود و مقادیر سالانه بارش می تواند افزایش و یا کـاهش یابد (کـارآموز و عراقـی نـژاد، ۱۳۸۴). تغییر اقلیم در عصر حاضر به عنوان مهم‌ترین تهدید برای توسعه پایدار مطرح است؛ زیرا به منابع طبیعی، منابع پایه، محیط زیست، سلامت انسان، امنیت غذایی، فعالیت‌های اقتصادی و…آسیب رسانده و حیات انسان روی کره‌زمین را با خطر جدی‌ مواجه ساخته است. این پدیده بر تمام جوامع انسانی مؤثر است. در حدود دهه ۷۰ میلادی، این مبحث مورد توجه محافل علمی قرار گرفت و دانشمندان درباره افزایش‌ میزان گازهای گلخانه‌ای در جو زمین هشدار دادند. (اسمعیلی، ۱۳۸۹). در واقع از سال ۱۹۰۰ میلادی، متوسط دمای جهانی ۷/۰ درجه سانتیگراد افزایش داشته است که این افزایش دما تا اواخر قرن بیستم، در دو مرحله صورت گرفته است در مرحله ی اول از دهه ی ۱۹۱۰ تا دهه ی ۱۹۴۰ میلادی، سی و پنج صدم درجه ی سانتیگراد بوده و با شدت بیشتر، از دهه ی ۱۹۷۰ میلادی تا کنون پنجاه و پنج صدم درجه دمای کره زمین افزایش یافته است این افزایش دامنه ی دمایی در طول ۲۵ سال اخیر رخ داده است(Mishra, ۲۰۱۰ Singh ). در این راستا پانل بین دولتی تغییر اقلیم به این نتیجه رسید که علت گرم شدن کره زمین طی۵۰ سال گذشته انتشار گازهای گلخانه ای و ورود آنها به اتمسفر بوده است. چنانچه هم اکنون انتشار گازهای گلخانه ای متوقف شود, دمای کره زمین در دهه های آینده بین ۵/۰ تا ۱ درجه سانتیگراد افزایش خواهد یافت و اگر انتشار این گازها در سطح انتشار فعلی ثابت باقی بماند, دمای کره زمین بین۲ تا ۵ درجه سانتیگراد تغییر خواهد کرد. این در حالی است که افزایش انتشار گازهای گلخانه ای با نرخ رشد کنونی موجبات افزایش دمای زمین را بین ۳ تا ۱۰ درجه فراهم خواهد کرد. که البته این مقدار برآورد اثرات بعدی ناشی از تغییر اقلیم را که می توانند چرخه اقلیم را تغییر دهند و آنرا بدتر سازند در بر نمی گیرد(شوشتریان، ۱۳۸۶).

 

۱-۱ تغییرات اقلیم هم واقعی و هم جدی است

پنج نکته کلیدی وجود دارد که در کنار هم نشان می دهند که تغییرات اقلیم هم واقعی و هم جدی است (Danny Chivers, 2010):

  1. دی اکسیدکربن یک گاز گلخانه ای است.
  2. ما حجم زیادی از دی اکسیدکربن سایر گازهای گلخانه ای) را در جو رها کرده ایم.
  3. میانگین دمای کره زمین در حال افزایش است.
  4. ما شاهد بسیاری از آثار گازهای گلخانه ای بوده ایم.
  5. همه این موارد به هم مرتبط هستند.

 

۱-۱-۱ دی اکسیدکربن یک گاز گلخانه ای است

در قرن نوزدهم برخی از دانشمندان گازها را مورد آزمایش قرار دادند تا در مورد نحوه عملکرد جو بیشتر بدانند. ریاضی دان فرانسوی ژوزف فوریه در دهه بیست قرن ۱۹ دریافت که باید چیزی در هوا باشد که باعث شود همه گرمای خورشید از اطراف زمین خارج نشود و در فضا منتشر نشود. در دهه ۶۰ قرن نوزده، جان تیندال، فیزیکدان متولد ایرلند، چند گاز را مورد آزمایش قرار داد تا ببیند کدام یک از آنها بهتر گرما را در خود حفظ می کنند. این آزمایش او بعدا توسط دانشمند سوئدی برنده جایزه نوبل، سوانت آرنیوس در سال ۱۹۸۶ ادامه پیدا کرد. آرنیوس نشان داد که بین میزان دی اکسیدکربن و تغییرات دمای جهانی رابطه ای وجود دارد.

 

شکل ۱-۱ اثر گلخانه ای

 

این موضوع کاملا اثبات شده است که بدون اثر گلخانه ای، زمین مثل ماه، یک تکه سنگ منجمد می بود. از طرف دیگر، جو زهره از ۹۶ درصد دی اکسیدکربن ساخته شده است، این عامل به همراه نزدیکی زهره به خورشید باعث شده است تا دمای سطح این سیاره به ۴۸۰ درجه سانتیگراد برسد. آب فراوان ترین گاز گلخانه ای جو زمین است و بیشترین اثر گلخانه ای«طبیعی» را دارد. با وجود این، حجم بخار آب در جو همیشه یکسان بوده است بنابراین نقش چندانی در تغییرات اقلیم مدرن ایفا نمی کند (و یا حداقل هنوز چنین نیست). دومین گاز گلخانه ای به لحاظ حجم، دی اکسیدکربن و یا به اختصار CO2 است. این گاز همان چیزی است که باید درباره اش بدانیم. اگرچه میزان ۲CO در جو از بخار آب کمتر است اما با وجود این، در ایجاد تغییرات اقلیمی CO2 مهم ترین گاز گلخانه ای است؛ زیرا برخلاف بخار آب، میزان CO2 جو به سرعت در حال افزایش است و این گاز برای مدت زیادی در جو باقی می ماند (حدود ۲۰۰ سال). چندین گاز مهم دیگر هم اثر گرم کننده دارند که در جدول (۱-۱) نمایش داده شده اند:

 

جدول ۱-۱ گازهای گلخانه ای مهم مؤثر بر گرم شدن کره زمین

گازهای گلخانه ای مهم مؤثر بر گرم شدن کره زمین
گاز گلخانه ایگرمای جذب شده در ۱۰۰ سال در مقایسه با CO2میزان گاز در جو (بخش در میلیون)
دی اکسید کربن۱۳۸۸
متانیک کیلوگرم متان ۲۵ برابر یک کیلوگرم CO2 گرما ذخیره می کند۱.۸
اکسید نیتراتیک کیلوگرم اکسید نیترات ۲۹۸ برابر یک کیلوگرم CO2 گرما ذخیره می کند۰.۳
گازهای صنعتی مصنوعی: هیدروفلوروکربن، پریفلوروکربن، هگزافلوراید سولفوریک کیلوگرم از این گازها می تواند بین ۱۴۰ تا ۲۴۰۰۰ برابر یک کیلوگرم CO2 گرما ذخیره می کندکمتر از ۰.۰۰۱

۱-۱-۲ ما حجم زیادی از گازهای گلخانه ای اضافه را وارد جو کرده ایم

اگر از دهه ۱۸۹۰ به دهه ۱۹۵۰ جهش کنیم به یک شیمی دان جوان امریکایی به نام چارلز کیلینگ می رسیم. او که تنها به دنبال سرگرمی جالبی برای خودش بود، روشی دقیق تر برای اندازه گیری میزان دی اکسیدکربن در جو ابداع کرد. در سال ۱۹۵۸ اداره هواشناسی ایالت متحده تکنیک جدید کیلینگ را در ایستگاه پایش خود در مائونای هاوایی به کار گرفت. وقتی این هواشناساندریافتند که میزان دی اکسید کربن جو هر ساله به میزان قابل توجهی افزایش پیدا می کند، تعجب کردند و از آن زمان تا کنون این اندازه گیری ها مرتب انجام شد و نمودار زیر را تشکیل دادند که به نمودار کیلینگ معروف است.

نوسانات کوچک و تند این شکل به دلیل جنگل های بزرگ نیمکره شمالی ایجاد شده اند. این جنگل ها در تابستان حجم انبوهی از دی اکسیدکربن را جذب می کنند و در زمستان حجم زیادی کربن را آزاد می کنند و همین تغییرات فصلی نمودار را شبیه تیغه اره می کند؛ اما کلیت نمودار رو به افزایش است و سرعت این افزایش نیز صعودی است. اگر قسمت چپ نمودار را با قسمت راست آن مقایسه کنید، متوجه می شوید که در چهل سال اخیر سرعت بالا رفتن میزان گازها افزایش یافته و دی اکسیدکربن بیشتر و بیشتری تولید کرده ایم.

 

شکل ۱-۲ سطح دی اکسید کربن در ایستگاه ماونولوئا

 

از کجا می دانیم که این افزایش در نتیجه فعالیت انسان بوده است؟ آیا ممکن نیست این دی اکسیدکربن از جای دیگری آمده باشد؟ این سوال منطقی است و برای پاسخ دادن آن دانشمندان تصویری دقیق از جریان دی اکسیدکربن کره زمین را ساخته اند. جدول (۱-۲) نشان می دهد که منابع دی اکسیدکربن زمین در کجاست و در حال حاضر چگونه در گردش است. هم اکنون بیشتر این کربن ها به شکل دی اکسیدکربن نیستند، بلکه بخشی از سنگ ها یا گیاهان یا سوخت های فسیلی هستند. جهت مقایسه ساده تر، کربن معادل دی اکسیدکربن آنها در نظر گرفته شده؛ یعنی اگر این کربن ها سوزانده شوند و در جو رها شوند، چه میزان دی اکسیدکربن ایجاد خواهد شد.

 

 

 

 

 

جدول ۱-۲ چرخه جهانی کربن

چرخه جهانی کربن؛ (میلیارد تن معادل دی اکسید کربن)
حجم خالص کربن منتشر شده در سالمقدار سالیانه کربن جذب شده در جومقدار سالیانه کربن رها شده در جومقدار کربن ذخیره شدهموقعیت
۰۰.۴ (جذب طولانی مدت نوسط صخره ها)۰.۴ (از آتشفشان ها)۳۷۰۰۰۰۰۰۰پوسته زمین
۸-۳۴۰ (جذب از هوا و ورود به رودخانه)۳۳۲ (آزاد شده در هوا)۱۴۱۰۰۰اقیانوس ها
۲۸۰۲۸ (سوختی که انسان ها می سوزانند)۱۴۰۰۰سوخت های فسیلی
۵-۴۴۹ (فتوسنتز و جنگل کاری)۴۴۴ (تنفس طبیعی گیاهان به اضافه جنگل زدایی، کود گیاهی و …)۵۸۰۰گیاهان و خاک
۱۵۷۸۹۸۴۰۳۷۰۱۶۳۵۰۰جمع
منبع: یونسکو ۲۰۰۸

 

شکل ۱-۳ انتشار جهانی کربن از سال ۱۷۵۰ تا ۲۰۰۰

 

واقعیت های آشکار

در طی سال های ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۸، یک ستون باریک اما عمیق (به عمق ۳.۵ کیلومتر) از یخ های منطقه وستوک در قطب جنوب حفاری شد. این ستون یخی بخشی از تاریخ منجمد است. این یخ حاوی حباب های ریز بسیار زیادی از هوا است که متعلق به حداقل ۴۰۰ هزار سال پیش است. هر کدام از این حباب ها یک کپسول کوچک زمان است و می توان با تحلیل آن دریافت که در زمان شکل گیری آن حباب، چه گازهایی در جو بوده اند و همچنین میانگین دمای زمین در آن لحظه از تاریخ چقدر بوده است. این موضوع به ما اجازه می دهد تا نمودار کیلینگ سطح دی اکسیدکربن خود را تا دوره های کهن گسترش دهیم و ببینیم سطوح کنونی دی اکسیدکربن در مقایسه با گذشته در چه وضعیتی هستند. این نمودار سه موضوع جالب و وحشتناک را به ما نشان می دهد:

  1. دمای زمین به وضوح هماهنگ با بالا و پایین رفتن سطح دی اکسیدکربن در جو تغییر می کند.
  2. در ۴۰۰ هزار سال گذشته، تغییر دی اکسیدکربن از حدود ۱۸۰ بخش در میلیون به ۳۳۰ بخش در میلیون، با تغییرات جدی آب و هوایی همبستگی دارد. نقاط پایین دما در نمودار با آنچه ما به عنوان عصر یخبندان ۸ می شناسیم مطابقت دارد.
  3. هم اکنون سطح دی اکسیدکربن ۳۸۸ بخش درمیلیون است که درست در صدر نمودار دوم قرار دارد. این مقدار بالاتر از هر نقطه ای در ۴۰۰ هزار سال پیش است. همچنین، نرخ رشد کنونی چنان سریع است که قسمت انتهایی نمودار دوم بیشتر شبیه یک خطی عمودی است.

 

شکل ۱-۴ قلب یخی وستوک

شکل ۱-۵ سطح دی اکسید کربن از ۱۰۰۰۰ سال گذشته

 

عجیب نیست که افزایش سطوح دی اکسیدکربن با آغاز انقلاب صنعتی شروع شده است (اواخر قرن هجدهم)، زمانی که انسان ها استفاده جدی از سوخت های فسیلی را شروع کردند و به آن مصرف شتاب دادند.

 

۱-۱-۳ دمای میانگین زمین رو به افزایش است

از زمان پیش از دوران صنعتی تاکنون، دمای میانگین جهان ۰.۸ درجه افزایش پیدا کرده است. این میزان، بالاتر از هر افزایش دمایی است که در طی دست کم ۱۰۰ هزار سال گذشته رخ داده است.

سرعت گرمایش زمین در دهه های اخیر شدت یافته است. این روند گرمایشی در ۲۵ سال اخیر بیش از دو برابر ۱۰۰ سال گذشته بوده است و ۱۰ سالی که رکورد بالاترین دما را داشته اند همه از سال ۱۹۹۹ به بعد رخ داده اند.

موج های گرمای طاقت فرسا نیز متداول تر شده اند. برای مثال موج گرمای اروپا در سال ۲۰۰۳ رکوردها را شکست و باعث مرگ ۳۵۰۰۰ نفر شد.

زمستان ۲۰۰۶/۲۰۰۷ گرم ترین زمستان نیم کره شمالی بود که در تاریخ ثبت شده است. مسابقات جهانی اسکی تپه در اتریش به دلیل کمبود برف دچار بحران شد و خرس های اسپانیایی به خواب زمستانی نرفتند. در انگلستان گل های بهاری در ژانویه شکفتند و در زمستان بعد حتی زودتر از آن شکوفه دادند.

از سال ۲۰۰۵، یخ قطب شمال سریع تر از آنچه دانشمندان پیش بینی کرده بودند آب شده است. دوره تابستانی ذوب یخ ها در گرینلند طی سی سال اخیر حدود ۱۶ درصد افزایش یافته است و سال ۲۰۱۰ شاهد بیشترین ذوب یخ گرینلند بوده است.

همه این مثال ها در یک روند کلی تر جای می گیرد که در سه نمودار پایین نشان داده شده است.

 

شکل ۱-۶ دمای جهانی بین سالهای ۱۸۵۰ تا ۲۰۰۰

شکل ۱-۷ دمای جهانی در ۱۰۰۰ سال گذشته

شکل ۱-۸ مجموع ناهنجاری های گرمایی زمین از سال ۱۹۵۰

 

۱-۱-۴ ما شاهد آثار دیگر بوده ایم

اینکه فعالان کمپین های مبارزه با تغییرات اقلیمی امروزه از عبارت «گرمایش جهانی» استفاده نمی کنند چند دلیل دارد. دلیل اول اینکه این عبارت کمی خوشایند است (چه کسی در مناطق صنعتی و سرد شمال، کمی گرما نمی خواهد؟) درثانی، عبارت «گرمایش زمین» گویای همه آثار بالا رفتن دمای جهانی روی کره زمین نیست. به نظر می رسد «تغییرات اقلیمی» عبارت پذیرفته شده برای جمع بندی همه آثاری باشد که در پی گرمایش زمین رخ می دهند. همان گونه که راه اندازان کمپین ها، افرادی مانند جرج مارشال، متذکر شده اند، این دو کلمه هنوز بی ضرر به نظر می رسند. توصیف های دقیق تری مانند «قتل عام اقلیم» و «دیوانگی آب و هوا» و یا «توفان اقلیمی» احتمالا نمایشی تر از آن هستند که جدی گرفته شوند.

هیچ رویداد منفردی را نمی توان مستقیما به تغییرات آب و هوا ربط داد. سیستم های آب و هوایی جهان پیچیده تر از آن هستند که بتوان ارتباط های علت و معلولی ساده ای را یافت؛ اما روند کلی حوادث آب و هوایی شدیدتر و پرشمارتر، دقیقا همان چیزی است که از یک جهان در حال گرم شدن انتظار می رود. این وضع دقیقا مانند تقلب در تاس است. اگر یک وزنه مخفی در یک تاس تعبیه کنید تا احتمال بالا آمدن عدد شش را زیاد کنید، شما شش بیشتری خواهید آورد اما هرگز نمی توانید مطمئن شوید که کدام شش اضافه به دلیل وجود وزنه بوده است و کدام شش اتفاقی.

وقتی دمای جهانی بالابرود فقط اجسام گرم نمی شوند بلکه انرژی هر چه بیشتری به سیستم اقلیمی وارد می شود. این امر باعث پیامدهای متعددی می شود از جمله:

تبخیر بیشتر از سطح اقیانوس ها که باعث طوفان های قدرتمندتر می شوند.

انتقال حرارت بیشتر بین اجزای سیستم آب و هوایی که منجر به بادهای شدیدتر و دماهای افراطی تر در مناطق خاص می شود (هم دمای بالاتر و هم پایین تر).

تغییر در الگوهای بارش که منجر به زیر آب رفتن کرانه های برخی رودها و خشکسالی در جاهای دیگر می شود.

بالا رفتن سطح دریاها به علت انبساط آب گرم و همچنین به علت ذوب شدن یخ های گرینلند و قطب جنوب.

جزئیات افزایش بلایای مرتبط با آب و هوا توسط گروه مشهور کمپین های اقلیمی، یعنی شرکت های بزرگ بیمه، به خوبی مستند شده است.

نمودار زیر را شرکت بیمه بزرگ مونیخ ری تهیه کرده است که تعداد فجایع طبیعی را از سال ۱۹۸۰ تا ۲۰۰۹ نشان می دهد. روند رویدادها کامل مشخص است، تعداد فجایع طبیعی در سال ۲۰۰۹ دو برابر فجایع طبیعی سال ۱۹۸۰ است. در عین حال، سال ۲۰۱۰ با ۴۴۰ فاجعه ثبت شده بین ژانویه تا ژوئن مشابه سال ۲۰۰۹ است.

شایان توجه است که سه ستون بالایی در نمودار رویدادهایی هستند که می توان آنها را به تغییرات اقلیم مرتبط دانست. این رویدادها به طرز محسوس رشد کرده اند. ستون پایینی فجایعی را نشان می دهد که به تغییرات اقلیم مربوط نمی شوند (زمین لرزه و فوران آتشفشان ها). این فجایع افزایشی نداشته اند. برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد روند مشابهی را از سال ۱۹۰۰ به این سو یافته است.

 

نقد و بررسی‌ها

هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.

اولین کسی باشید که دیدگاهی می نویسد “مبانی آسیب‌پذیری خشکسالی”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

امتیازات کاربران

میانگین امتیازات کاربران به ویژگی های محصول
0 امتیاز 5 ستاره
0 امتیاز 4 ستاره
0 امتیاز 3 ستاره
0 امتیاز 2 ستاره
0 امتیاز 1 ستاره

پرسش و پاسخ

برای ارسال پرسش یا پاسخ باید در سایت وارد شوید. ورود به حساب کاربری
لطفا متن پرسش/پاسخ خود را وارد کنید

اطلاعات فروشنده

  • فروشنده: 1001packi
  • هنوز امتیازی دریافت نکرده است.