اشتراک مدیریت نظام مراقبت بیماریهای واگیر (ارائه یک الگوی تجربی در بیمارستانها) راهنمائی برای سیاستگذاران، برنامه ریزان و مدیران نظام سلامت

بستن

پیشنهاد شگفت انگیـــــز 28.6% تخفیف

مدیریت نظام مراقبت بیماریهای واگیر (ارائه یک الگوی تجربی در بیمارستانها) راهنمائی برای سیاستگذاران، برنامه ریزان و مدیران نظام سلامت

No English Name Available
میانگین امتیاز کاربران : 0 / از 5

ویژگی های محصول

    اطلاعات محصول

    • برند : , ,
    • فروشنده : 1001packi
    • ارسال با پیک و یا پست
    • قیمت : 25,000تومان35,000تومان
    توضیحات کوتاه

    مدیریت نظام مراقبت بیماریهای واگیر (ارائه یک الگوی تجربی در بیمارستانها) راهنمائی برای سیاستگذاران، برنامه ریزان و مدیران نظام سلامت

    مقدمه
    اولين بحث در خصوص مراقبت هاي بهداشتي  اوليه به مدل داوسون [1] بر مي گردد كه در حوالي سال 1920 در بريتانيا مطرح گرديد. در دهه 1960 بسياري از كشورهاي در حال توسعه، شوق زيادي را براي ارائه خدمات درماني و مراقبت هاي پيشگيري نشان دادند. ولي همچنان به دليل فقر فرهنگي و فقدان شيوه رويكرد مناسب به اين خدمات، استفاده از اين خدمات را دچار مشكل نموده بود. علي رغم اين، مواردي شامل افزايش واكسيناسيون موفقيتي مناسب در ارائه خدمات بهداشتي است، كه توسط كشورهاي مختلف به اجرا در آمده بود. شايد شروع ارائه خدمات و مراقبت هاي بهداشتي اوليه را از جوامع فقير روستايي در چين[2]، تانزانيا[3]، سودان[4] و ونزوئلا[5] دانست. البته اين خدمات بيشتر شامل خدمات درماني بود. در طول دهه 1970 ، سازمان جهاني بهداشت، راه حل هاي جديدي براي ارائه و حل مشكلات پيشنهاد گرديد. كنفرانس آلماآتا[6] در سال 1978 به عنوان يكي از نقاط عطف در ارائه خدمات سلامت در دنيا محسوب مي گردد. در اين كنفرانس كه اكثر كشورهاي دنيا در آن حضور داشتند، تاكيد بر انجام اقدامات پيشگيري بر درمان، به عنوان يكي از مهمترين راه هاي تامين سلامتي تعيين گرديد. بر همين اساس نظام مراقبت هاي اوليه بر اساس چهار ركن اساسي: 1. عدالت 2. همكاري بين بخشي 3. مشاركت مردمي 4. استفاده از تكنولوژي مناسب شكل گرفت. در اين نظام خدمات مراقبت هاي اوليه در سه سطح تعريف گرديد(19). سطح اول خدمات شامل كليه خدماتي بود كه براي جلوگيري از بروز بيماري و يا حادثه تهديد كننده سلامت انجام مي گرفت. بعدها بر اساس تعريف ديگر، خدمات ارائه شده در اين سطح به دو دسته ديگر نيز تقسيم بندي مي شدند. دسته اول براي افرادي كه مستعد ابتلا به بيماري نبودند ولي ممكن است بعدها به بيماري يا حادثه دچار شوند (مانند كودكان و نوجوانان زير15 سال كه مستعد ابتلا به بيماري فشار خون نيستند ولي ممكن است كه بعدها به علت عدم رعايت سبك صحيح شيوه زندگي به آن بيماري مبتلا شوند) و دسته ديگر براي افرادي كه مستعد ابتلا به بيماري خاصي بودند (مانند كودكان زير شش سال كه مستعد ابتلا به بيماري هاي عفوني هستند كه تحت پوشش واكسيناسيون قرار خواهند گرفت) تعريف شده بود(20). سطح دوم خدمات شامل خدمات غربالگري بودند كه افرادي را كه به بيماري خاصي دچار هستند را شناسايي مي كند. سطح سوم خدمات بيشتر به درمان بيماري يا عوارض آن مي پردازد. در اين دسته درمان شامل درمان براي بيماري با عوارض برگشت پذير و توانبخشي براي بيماري هايي با عوارض برگشت ناپذير به منظور كاهش عوارض است. علي رغم تمامي موارد مطرح شده در مقدمه، استقرار نظام مراقبت هاي بهداشتي اوليه سال ها بطول انجاميد. در كشور ما از حوالي سالهاي 1353 كار مطالعاتي بر روي نظام سلامت ايران آغاز گرديد و پس از حدود پنج سال اولين نشانه هاي استقرار اين نظام در سال 1358 نمايان شد ولي تا استقرار كامل شبكه هاي بهداشتي درماني يعني در سال 1364 اين روند ادامه يافت. كه نتيجه آن راه اندازي خانه هاي بهداشت و بدنبال آن مراكز بهداشتي درماني روستايي در سطح مراقبت های بهداشتی اولیه [7]پس از استقرار برنامه روستاها و همچنين پايگاه هاي بهداشت و مراكز بهداشتي درماني شهري در سطح شهرها و ساير ساختارهاي نظام سلامت بود، شاهد پيشرفت سال به سال شاخص هاي سلامت كه نتيجه تلاش و موفقيت همه جانبه طراحان برنامه در جلب نظر سياستمداران بود، هستيم(21).  
    مراقبت‌هاي بهداشتي اوليه
    مراقبت‌هاي بهداشتي اوليه مراقبت‌هاي بهداشتي اساسي مي‌باشد كه توسط نظام بهداشتي با يك روش عملي و علمي قابل قبول از نظر روش‌ها و تكنولوژي، قابل تحمل از نظر هزينه ها (براي جامعه و كشور) و با مشاركت كامل مردم و روحيه خود اتكايي به افراد و خانواده ها در سطح جامعه ارائه مي‌گردد. سازمان جهاني بهداشت مراقبت‌هاي بهداشتي اوليه را اين چنين تعريف مي‌كند : مراقبت‌هاي بهداشتي اوليه مراقبت‌هاي اصلي در زمينه بهداشت است كه بايد براي همه افراد و خانواده هاي جامعه قابل دسترس باشد. اين خدمات بخش اساسي نظام بهداشتي و توسعه اقتصادي اجتماعي كشور است. مراقبت‌هاي بهداشتي اوليه اولين سطح تماس فرد،‌ خانواده و جامعه با نظام بهداشتي كشور بوده و خدمات را تا حد ممكن به جايي كه مردم در آن كار و زندگي مي‌كنند مي‌برد(19). هدف از ارائه اين مراقبت‌ها حفظ، نگهداري وارتقاء سطح سلامت افراد جامعه است و امروزه بر اين نكته تاكيد مي‌شود كه خدمات بهداشتي بايد طيف كامل خدمات پيشگيري، درماني و بازتواني را پوشش دهد. براي مراقبت‌هاي بهداشتي اوليه وجوه فلسفي و استراتژيك به شرح زير در نظر گرفته شده است :   1- مراقبت‌هاي بهداشتي اوليه وجهي فلسفي دارد زيرا : بهداشت در تعريف، جامعيتي را در بر مي‌گيرد كه علاوه بر مراقبت‌هاي بهداشتي درماني، آميختگي و هماهنگي بخش اعظم اقتصادي ـ اجتماعي جامعه يعني كشاورزي و دامپروري، نيرو، ‌مسكن، كار، آموزش، ارتباطات را شامل مي‌شود. متكي بر مشاركت مردم است و مي‌خواهد نيازهاي اساسي بهداشت را به تقاضا و طلب جامعه تبديل كند. متضمن توزيع عادلانه منابع اجتماعي بين طبقات مردم بويژه طبقات محروم جامعه است، چون مي‌خواهد امكانات بهداشتي را تا حد ممكن به محل كار و زندگي مردم نزديك كند. 2- مراقبت‌هاي بهداشتي اوليه وجهي استراتژيك دارد زيرا : سلامتي را به عنوان محور توسعه شناخته كه همواره بايد از اولويت در سرمايه گذاري‌هاي توسعه كلي جامعه برخوردار باشد. عرضه مراقبت‌هاي اوليه بهداشتي در اولين سطح تماس جامعه با نظام بهداشتي كشور به صورت خدماتي هماهنگ و تلفيق يافته آغاز مي‌شود و جامعيت خود را در سطوح بعدي تكامل مي‌بخشد. مشاركت مردم را در كليه مراحل برنامه ريزي، اجرا و نظارت طلب مي‌كند.  با سطح بندي خدمات و از طريق نظام ارجاع و همچنين بكارگيري تكنولوژي مناسب و متناسب با سنت‌ها و امكانات محلي باعث مي‌شود كه اين خدمات با كمترين بهايي كه جوامع و دولت‌ها قادر به پرداخت آن هستند در دسترس همگان قرار گيرد. براي وصول به هدف‌هاي خود نيازمند نظام بهداشتي مناسبي است كه تامين اين هدف‌ها را ممكن سازد. چنين نظامي بايد با انجام پژوهش‌هاي كاربردي به اصلاح خويش بپردازد و تغييرات ضروري را براي هر مرحله پذيرا باشد(22).

    توضیحات

    مقدمه

    امروزه بيماريابي، گزارش دهي به هنگام بيماريها و اقدام مناسب و به موقع در مقابل موارد گزارش شده يكي از ضروريات نظام بهداشتي هر كشور محسوب مي شود براي برآورد  وضعيت تندرستي جامعه و برنامه ريزي مناسب جهت ارايه خدمات بهداشتي لازم و ارزشيابي كيفيت آنها نياز به گرداوري داده هاي كافي در زمينه بيماريهاي موجود در جامعه مي باشد. پايه و اساس كنترل بيماريها را در سيستم بهداشتي مراقبت بيماريها تشكيل مي دهد. سيستم مراقبت به عنوان يك نقطه كليدي در تمام سياست گذاري هاي بهداشتي در كشورها در نظر گرفته مي شود. تعيين اولويت ها، برنامه ريزي تقسيم منابع، پيش بيني و تشخيص سريع اپيدمي، پايش و ارزشيابي برنامه هاي پيشگيري و كنترل بيماري ها، همه احتياج به سيستم مراقبت ملي دارند.

    كنترل و كاهش بيماري ها يكي از اهداف اساسي توسعه جهاني است كه هر ساله با تعيين شاخص هاي بهداشتي و مشاهده روز به روز تغييرات اين شاخص ها، وضعيت هر كشور سنجيده و بر اين مبنا برنامه هاي كوتاه و دراز مدت سياست گذاران جامعه تعيين مي گردد(1). از مهمترين وظايف دولت ها تامين امنيت و سلامت مردم مي باشد و در هر كشوري ساز و كار مناسب طراحي و حمايت مي شود. مهمترين ابزار مديريت بيماريها، نظام مراقبت بيماريها[1] است كه اطلاعات مربوط به بيماري ها را توليد مي كند(2). اصل اساسي كنترل بيماريها، مراقبت[2] است كه به معناي جمع آوري، تجزيه و تحليل و انتشار اطلاعات مربوط به يك رويداد بهداشتي مورد انتخاب مي باشد(1).

    علي رغم پيشرفت هاي شگرف علم پزشكي در زمينه هاي پيشگيري و درمان بيماري هاي واگير[3]، متاسفانه هنوز هم بيماريهاي عفوني[4] با قابليت ايجاد اپيدمي به عنوان يك مشكل بهداشتي در سراسر جهان مطرح هستند. بروز مقاومت دارويي در عوامل بيماريزا و يا ناقلين آنها، بازگشت مجدد برخي بيماري ها به مناطقي كه سال ها عاري از آن بيماري بوده اند و ظهور بيماري هاي جديد، همه از دلايل لزوم توجه همه بخش هاي درگير سلامت به اين بيماريها هستند(3).

    برخي دانشمندان معتقدند كه در كشورهاي در حال پيشرفت، مراقبت از بيماري ها شكل ديگري به خود گرفته و رفته رفته بار ناشي از بيماري هاي عفوني، كمتر شده و جاي آن ها را بيماري هاي غيرواگير[5] گرفته است، حال آنكه واقعيت چنين نيست. بار ناشي از بيماري هاي عفوني و واگير در مجموع كمتر نشده و بيشتر هم شده است و بيماري هاي رفتاري مثل ایدز و هپاتيت هاي ويروسي و بيماري هاي آميزشي هم به آن ها اضافه گرديده است. از سوي ديگر بسياري از بيماري هاي عفوني جايگاه جغرافيايي قبلي خود را ترك كرده و به ساير نقاط دنيا دست يافته اند؛ وبا[6]، مالاريا[7]، تب دانگ[8]، تب درّه ريفت[9] و ساير تب هاي خو نريزي دهنده ويروسی[10] از آن جمله مي باشند. اين در حالي است كه در كنار آن ها به طور روزافزوني بر ميزان بروز و شيوع بيماري هاي عفوني نوپديد هم افزوده شده و بيماري هاي عفوني كنترل شده نيز بازپديد شده اند(4). بیماری های عفونی بطور فزاینده ای سلامت عمومی را تهدید می کنند و نقش بسزائی در افزایش هزینه های مراقبت سلامت بسیاری از کشورها بالاخص کشورهای در حال توسعه دارد. اطلاعات مراقبت می تواند در جهت سیاستگذاری، برنامه ریزی، اجرا، تخصیص منابع و برای پیش بینی و تشخیص سریع اپیدمی ها در سطح محلی، ملی و بین المللی بکار رود(5). براي كاهش بار بيماريهاي واگير بويژه در كشورهاي در حال توسعه، توليد داده بايستي توسط برقراري مراقبت دقيق و امكانپذير از اين شرايط و ريسك فاكتورهايشان تقويت شود. در بسياري از نقاط جهان مراقبت از بيماري تعهد شده است و به عنوان يكي از اجزا مهم برنامه هاي كنترل و پيشگيري شناخته شده است(6).

    پايه و اساس مراقبت بيماري ها در سيستم بهداشتي را گزارش دهي[11] تشكيل مي دهد. گزارش دهي به عنوان نقطه كليدي در تمام سياست گذاري هاي بهداشتي در كشورها در نظر گرفته شده و اطلاعات يك اولويت بهداشتي در نظر گرفته مي شود(7). گزارش موارد بيماري عفوني يك عنصر حياتي در برنامه ريزي و ارزشيابي برنامه هاي پيشگيري و كنترل بيماري است. عليرغم گزارش دهي اجباري توسط قانون، نقص گزارش دهي بيماريهاي عفوني بخوبي در بسياري از كشورها اثبات شده است(8).

    به هر حال حقيقت نشان مي دهد كه مراقبت بيماري در بسياري از كشورها به بخش هاي مختلف تفكيك شده و يا منسوخ شده است. تضمين كيفيت و اثر بخشي مراقبت و پاسخگويي سلامت عمومي مي تواند در يك محيط غير متمركز كه كاركرد هاي نظام سلامت از سطح ملي به سطوح محلي واگذار مي شود چالش برانگيز باشد. فعاليت هاي اصلي براي يك سيستم مراقبت سلامت شامل جمع آوري داده ها، آناليز، انتشار، اطلاعات و پاسخگويي، سادگي، انعطاف ­پذيري، حساسيت، مناسب بودن و ارتباطات خوب براي مراقبت موثر، حياتي هستند(12).

    بیماری های واگیر از قبیل ایدز، عفونت های منتقله از راه جنسی و توبرکلوزیس نظام های مراقبت جداگانه ای از نظام مراقبت بیماری های واگیر یکپارچه دارند که این منجر به همپوشانی بین نظام ها و اتلاف منابع می گردد. بنابراین پرداختن به نظام مراقبت بیماری های واگیر یک ضرورت می باشد(15). سازمان جهاني بهداشت در سال جاري اعلام كرد يك ميليارد نفر از ساكنين كره خاك بطور مستقيم در معرض ابتلاي به بيماري هاي عفوني كه توان ايجاد همه گيري دارند قرار گرفته اند و اكنون با توجه به حقايق مذكور، صاحبنظران بهداشتي در دنيا به اين نتيجه رسيده اند كه مراقبت از بيماري ها با روش هاي گذشته ديگر پاسخگو نمي باشد. اين وظيفه بين المللي است كه همه كشورها بايستي در رابطه با تقويت آن سهيم باشند و براي تحقق آن بودجه، نيروي انساني، تجهيزات و تداركات لازم را پيش بيني و فراهم نمايند . بخشي از اين نظام مراقبت شامل همه كشورهاي دنيا، بخش ديگر آن به صورت منطقه اي و بخشي ديگر نيز در داخل كشورها بايستي سامان داده شود( 16). نظام مراقبت موجود بيماري هاي واگير با استفاده از توانمندي بسيار بالاي شبكه خدمات بهداشتي درماني اولیه كشور، موفقيت بسيار خوبي در شناسايي اپيدمي ها و طغيان هاي بيماري هاي كشور داشته است و با استفاده از آزمايشگاه هاي موجود (مانند مركز تحقيقات و آزمايشگاه هاي رفرانس، انستيتو پاستور ايران، دانشكده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی تهران…) براي شناسايي عوامل ايجاد كننده آنها تلاش كرده است.

    نقد و بررسی‌ها

    هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.

    اولین کسی باشید که دیدگاهی می نویسد “مدیریت نظام مراقبت بیماریهای واگیر (ارائه یک الگوی تجربی در بیمارستانها) راهنمائی برای سیاستگذاران، برنامه ریزان و مدیران نظام سلامت”

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

    امتیازات کاربران

    میانگین امتیازات کاربران به ویژگی های محصول
    0 امتیاز 5 ستاره
    0 امتیاز 4 ستاره
    0 امتیاز 3 ستاره
    0 امتیاز 2 ستاره
    0 امتیاز 1 ستاره

    پرسش و پاسخ

    برای ارسال پرسش یا پاسخ باید در سایت وارد شوید. ورود به حساب کاربری
    لطفا متن پرسش/پاسخ خود را وارد کنید

    اطلاعات فروشنده

    • فروشنده: 1001packi
    • هنوز امتیازی دریافت نکرده است.